عنصر پنجم: یک کلاسیک علمیتخیلی که جسارت متفاوت بودن داشت
سلام به عاشقان سینما! اگر دنبال فیلمی هستید که ترکیبی باشه از علمیتخیلی، مد، اکشن، کمدی، کمی عجیبی فرانسوی و حتی اُپرا—اونم در دنیایی نئونی و بینستارهای—پس بیاید برگردیم به سال ۱۹۹۷ و فیلم خارقالعاده عنصر پنجم.
این فیلم چیزی بیشتر از یه اثر فرقهایه؛ این یه انفجار تصویری و ذهنی بود که استانداردهای سینما رو تغییر داد.
🎬 کارگردانی که رویاهاش رو واقعی کرد: لوک بسون
در پشت دوربین، لوک بسون کارگردان فرانسویای قرار داشت که قبل از این فیلم با آثاری مثل لئون: حرفهای و نیکیتا حسابی معروف شده بود. اما عنصر پنجم یه داستان دیگهست؛ یه پروژهی عاشقانه که از نوجوانی در ذهنش میپروروند.
او آیندهای رو ترسیم کرد که هم زیباست و هم عجیب، و دقیقاً همون رو به تصویر کشید.
👨🚀 بازیگرانی که در دل کهکشان درخشیدند
بروس ویلیس در نقش کوربن دالاس، راننده تاکسی و سرباز سابق که شوخطبع و قهرمانه.
میلا یوویچ در نقش لیلو، موجود برتر و رمزآلودی که قلب داستانه. موهای نارنجی، زبان ساختگی و صحنههای مبارزهاش هنوز فراموشنشدنیان.
گری اولدمن در نقش شرور دیوانهی فیلم، زُرگ، یکی از خاصترین ضدقهرمانهای سینما رو خلق کرد.
و البته کریس تاکر در نقش روبی راد، مجری عجیب و پرانرژی که هنوزم تو ذهن همه مونده!
🎶 موسیقی که مرزهای ژانر رو شکست
موسیقی فیلم با آهنگسازی اریک سرا (Éric Serra) انجام شد؛ ترکیبی از الکترونیک، کلاسیک، جاز و موسیقی جهانی. سرا دنیایی صوتی ساخت که هم آیندهنگرانهست و هم بیزمان.
و بله، آهنگ مشهور “Diva Dance” (رقص دیوا) که اپرا رو با تکنو ترکیب میکنه، هنوزم یکی از بهیادماندنیترین لحظات صوتی در تاریخ سینماست. یه لحظهی عجیب و شگفتانگیز!
—
💸 فروش و میراث ماندگار
با وجود خاصبودن (یا شاید بهخاطر همون)، عنصر پنجم در گیشه موفقیت بزرگی کسب کرد. با بودجه حدود ۹۰ میلیون دلار، بیش از ۲۶۰ میلیون دلار فروش جهانی داشت.
امروز این فیلم به یک کلاسیک فرقهای تبدیل شده. در دانشگاههای سینمایی برای طراحی صحنه تدریس میشه. طراحی لباسهای آیندهنگرانه توسط ژان پل گوتیه هنوز الهامبخش طراحانه. و همچنان حس میشه که از خیلی از فیلمهای مدرن جلوتره.
🪐 چند نکته جالب
میلا یوویچ زبان ساختگی لیلو رو خودش روان صحبت میکرد؛ لوک بسون خودش اون زبان رو طراحی کرده بود!
شهرهای آینده فیلم الهامگرفته از کمیکبوکهای فرانسوی مثل Métal Hurlant و هنرمندی به نام موئبیوس (Moebius) بود.
یکی از معدود فیلمهای علمیتخیلی بود که همزمان رنگارنگ، طنزآلود و حتی فانتزی بود ولی همچنان احساساتی و تأثیرگذار.
🔭 مقایسه با فیلمهای مشابه
در حالی که بیشتر فیلمهای علمیتخیلی مثل بلید رانر یا ماتریکس دنیایی تاریک و فلسفی رو نشون میدن، عنصر پنجم با رنگ، شوخطبعی و انرژی میدرخشه.
اگه بلید رانر مثل یک رمان فلسفیه، عنصر پنجم مثل یک کمیکبوک زندهست. در مقایسه با جنگ ستارگان، طنزآمیزتر و خودآگاهتره. در برابر یادآوری کامل (Total Recall)، کمتر پارانویاییه و بیشتر بازیگوش.
💫 چرا هنوز مهمه؟
عنصر پنجم یادمون میندازه که علمیتخیلی فقط نباید سرد و تاریک باشه؛ میتونه شاد، دیوانهوار، احساسی و حتی شیک هم باشه! این فیلم نشون میده که تخیل رهاشده و بیمرز، قلب سینمای خوبه.
پس اگه دنبال فیلمی متفاوت، فضایی و سرگرمکننده میگردید، حتماً یه بار دیگه به این جواهر دهه ۹۰ سر بزنید. به قول مدیرهای شبکه: این فیلم هنوزم میفروشه—با لیزر و عشق!
مولتیپس؟ مولتیپاااس!
