Tomorrow Never Dies یک بازی ویدئویی تیراندازی اول شخص است که در سال 1999 برای پلیاستیشن منتشر شد. این بازی توسط Black Ops توسعه داده شده و توسط EA منتشر گردید. بازی بر اساس فیلم 1997 به همین نام با بازی پیرس برازنان ساخته شده و به بازیکنان این امکان را میدهد که به نقش شخصیت معروف، جیمز باند، در انجام مجموعهای از ماموریتها در مکانهای مختلف بینالمللی بپردازند تا نقشههای ارباب رسانه، الیوت کارور را خنثی کنند.
گیمپلی:
این بازی ترکیبی از مکانیکهای اکشن، استراتژی و مخفیکاری است. بازیکنان در درگیریهای مسلحانه، تعقیب و گریزهای خودرو و حل معماها شرکت میکنند. ساختار مأموریتها معمولاً حول محور وظایف مبتنی بر هدف میچرخد، مانند نجات گروگانها، جمعآوری اطلاعات یا درگیری با دشمنان. از ویژگیهای متمایز این بازی میتوان به امکان استفاده از دستگاههای مختلف چون قلابدار و خودروهای کنترل از راه دور که یادآور فیلم هستند، اشاره کرد که تجربه جیمز باند را غنیتر میکند.
تاریخچه موسیقی:
موسیقی Tomorrow Never Dies توسط دیوید آرنولد، آهنگساز مشهور، ساخته شده است که این پروژه نخستین کار او در سری فیلمهای باند بود. موسیقی آرنولد مضامین کلاسیک باند را با عناصر مدرن متناسب با سبک اکشن ماجراجویی دهه 90 ترکیب میکند. آثار موسیقی او شامل ترکیبهای ارکسترال با ریتمهای تند است که به بازیهای پرهیجان و صحنههای سینمایی همراه میشود.
یکی از ویژگیهای برجسته صدای بازی، استفاده از نسخههای بدون آواز تصنیف “Surrender” است که ک.دی. لنگ برای فیلم اجرا کرده است. این آهنگ جوهره باند را به تصویر میکشد و به جو بازی عمیقتر میافزاید و ارتباط آن با دنیای سینمایی را تقویت میکند. کار آرنولد روی این موسیقی زمینهساز کارهای آینده او در فیلمهای باند شد و توانایی او در ترکیب موتیفهای کلاسیک با صداهای معاصر را به نمایش گذاشت.
مقایسه با سایر بازیهای باند برای PS1:
چندین بازی باند برای PS1 منتشر شد که شامل:
1. GoldenEye 007 (1997):
– این بازی در اصل برای نینتندو 64 توسعه یافت و نسخه پلیاستیشن آن یک پورت ضعیف با چندین محدودیت بود.
– بیشتر بر روی حالتهای چندنفره تمرکز داشت و تیراندازیهای اول شخص را در کنسولها متحول کرد. موسیقی بازی توسط گریم نورگیت ساخته شده و شامل آهنگهای جذاب و غوطهورکننده است، اما به کیفیت سینمایی موسیقی آرنولد در Tomorrow Never Dies نمیرسید.
2. 007: The World is Not Enough (2000):
– دنباله مستقیم Tomorrow Never Dies بود و سبک تیراندازی اول شخص مشابهی داشت و گرافیک بهبود یافتهای ارائه میداد.
– موسیقی این بازی توسط مایکل مککَن ساخته شده و گرچه مناسب بود، اما نتوانست به اوجهای به یادماندنی که کار آرنولد قبلاً به دست آورده بود، برسد.
3. 007: Agent Under Fire (2001) و 007: Nightfire (2002):
– این بازیها بیشتر بر اکشن تمرکز داشتند و مکانیکهای گیمپلی متنوعتری ارائه دادند.
– در حالی که موسیقیهای متن به تکامل خود ادامه میدادند، از تمهای مجوزدار فیلمها فاصله گرفتند و به جای آن به آهنگهای اصلی روی آوردند.
Tomorrow Never Dies در میان عناوین باند برای PS1 به خاطر گیمپلی جذاب، ارتباط با دنیای سینمایی و موسیقی تأثیرگذار دیوید آرنولد پیشی میگیرد. در حالی که عناوین قبلی زمینهساز این سری در کنسولها بودند، Tomorrow Never Dies با احساس سینمایی خود، نقطه عطفی برای بازیهای باند در این دوران به شمار میرود. عناوین بعدی نیز بر نقاط قوت آن بنا خواهند گذاشت، اما کار آرنولد در این بازی همچنان یک لحظه قابل توجه در تاریخ موسیقی ویدئویی مرتبط با اقتباسهای فیلمی محسوب میشود.
